Ik ben volledig klaar met het gevoel dat succes op social media vooral geluk moet zijn.
De afgelopen vijf maanden (maar daarvoor de afgelopen 5 jaar) heb ik bijna full time gewerkt aan mijn content op Instagram. Ik heb trial reels getest, eigen ideeën uitgewerkt, trends geprobeerd, zelfs soms letterijk exact dezelfde reels gemaakt, waarbij ik enkel mijn eigen beelden heb gebruikt. En alsnog blijven de reels hangen op 200 views. Na vijf jaar proberen ben ik daar gewoon moe van.
Niet alleen omdat dit heel frustrerend is. Maar vooral omdat de energie die ik er in stop, niet in verhouding staat met wat er uit komt.
Echte frustratie
Wat ik vooral echt heartbreaking vind is dat ik Instagram nooit alleen gebruikte voor ‘views’. Ik had een grotere rede waarom ik wilde groeien.
Ik wil mensen inspireren om rescue dieren een kans te geven. Niet alleen de standaard hond en kat, maar ook kippen, hanen, eenden en andere soorten. Ik geloof dat elk dier liefde verdient.
Door de jaren heen droomde ik van een groter bereik op Instagram. Niet voor status of populariteit. Nee. Ik hoopte met een groter bereik meer impact te kunnen maken. Meer dieren helpen. Meer mensen inspireren om anders naar dieren te kijken. Meer mogelijkheden creëren dan wat ik momenteel in mijn eentje aan kan in mijn camper en met mijn eigen budget.
Dit was altijd de achterliggende gedachte.
Instagram is steeds zwaarder gaan voelen
Op een gegeven moment voelt het meer als gokken dan als mensen inspireren. Ik steek uren in een video. Filmpen, editen, captions schrijven, trending audio zoeken, timing testen, tekst schrijven, etc. En vervolgens beslist het algoritme random of iemand uberhaupt mijn filmpjes te zien krijgt? Excuse me?
Dit kost me steeds meer negatieve energie. In plaats van met mijn dieren bezig te zijn, ben ik meer bezig met analyseren, optimaliseren, testen, hooks bedenken. Terwijl het allemaal ook niet blijkt te werken. Het voelt als tijd en energie verspilling.
Ik wil mijn eigen community bouwen
Social media is misschien niet mijn ding. Ik hoop dat ik ook een grotere community kan opbouwen via mijn website. Ik heb via Instagram wel heel leuke contacten opgebouwd, en het voelt echt als een safe space met een aantal van mijn volgers. Hier ben ik dankbaar voor.
Maar ik wil mijn passie groeien. Mijn passie laten overslaan op anderen. Zodat meerdere dieren kunnen profiteren van deze passie.
Focus shift
De laatste tijd mer ik dat ik mijn energie weer wil steken in mijn blog en website. Wanneer ik daar tijd in steek zie ik ook daadwerkelijk groei:
- Meer lezers
- Meer reacties
- Langere bezoeken
- Mensen die echt iets lezen ipv 2 seconden scrollen
Dit voelt veel gezonder. Een blog leeft langer. Een verhaal blijft vindbaar. Een goede pagina kan maanden of zelfs jaren nog later mensen bereiken. Dit zie ik ook echt bij mijn blog. Ik heb de afgelopen 3 jaar niets gepost. Ik heb mij vooral gefocust op mijn Instagram. Maar mijn blog blijft actief. Ik blijf bezoekers krijgen. Minder dan 3 jaar geleden, maar verassend OK nog.
Dat geeft me veel meer rust dan constant het volgende viral idee achter na te rennen.
Stoppen met Instagram
Ik weet nog niet wat dit gaat betekenen voor mijn Instagram. Ik hoop nog steeds dat ik ooit een keer viral ga en dat ik eindelijk mijn dieren community kan maken waarbij ik duizenden mensen aanzet om dieren te redden, te houden. Alle dieren een kans te geven. Maar ik wil er geen energie meer in steken. Energie die ik beter kan gebruiken voor mijn eigen mental health. Voor mijn eigen dieren. De dieren die ik tegenkom die hulp nodig hebben.
Ik wil meer schrijven. Meer bouwen. Meer echte verhalen delen. Meer duurzame content maken.
Voor nu kies ik voor rust.
Na vijf jaar constant proberen merk ik dat ik diep ongelukkig word van de algoritmes. Ik vind het eerlijk gezegd ook gewoon niet eerlijk. Dat simpele influencers zo’n bereik krijgen en inspelen op het massa consumeren van onbelangrijke zooi. Terwijl ik daadwerkelijk een wereldveranderende droom heb en daar kei hard aan werk. Maar dat dan het geluk niet aan mijn kant staat. Dat vind ik oneerlijk.