Sinds ik jong ben heb ik last van depressieve periodes. Vier jaar geleden schreef ik hier al een blog over. Sindsdien heb ik mijn depressie gemonitord en zie ik een patroon. Mijn bevindingen leg ik in deze blogpost uit. Ik hoop dat anderen hier wat aan hebben. Depressies komen veel voor en ik sta hier niet alleen in. Dit hoop ik aan anderen ook te kunnen laten zien.
Afgelopen winter heb ik doorgebracht in Spanje en Portugal. Een deel van deze periode heb ik alleen gereisd. Lex vloog terug naar Nederland voor zijn bedrijf. Ik bleef met de beestjes achter en heb me aangesloten bij een duo vrouwen die ook in hun campers wonen.
Gedurende deze tijd heb ik veel intense momenten gehad. Zo had ik enorme pech met de camper en stond ik een maand vast aan de kust van Portugal. Ook werd de kat van een van mijn vriendinnen ernstig ziek. Deze is uiteindelijk overleden en ik heb mijn vriendin begeleidt door het verdriet. Daarnaast moest mijn kat, Harry, ook plots opgenomen worden in het ziekenhuis wegens grasaar. Al deze gebeurtenissen hebben een enorme emotionele impact op mij gemaakt. Ik had het enorm zwaar.
Verdwenen gewoontes
Ondanks dat het niet altijd een prettige periode was, voelde ik mij redelijk goed in mijn vel. Ik had een goed ritme. Ik was begonnen met hardlopen met de honden. Ik luisterde naar mijn hongergevoel en kookte meerdere gezonde maaltijden per dag. Hierdoor viel ik ook geleidelijk af in gewicht. Ik sprak vrienden in Nederland regematig via WhatsApp. Elke week pakte ik een of meerdere klusjes aan die gedaan moesten worden aan de camper. Ik schilderde o.a. de camper roze. Ik installeerde een tweede dakventilator. Ik heb een aantal wandjes afgewerkt die nog niet klaar waren.
Binnen een week nadat ik Nederland weer binnen reedt, vielen deze goede gewoontes bijna direct weg. Ik heb geen energie meer om te hardlopen. Ik grijp sneller naar ongezond eten en kom langzaam weer aan in gewicht. Wanneer vrienden mij appen, laat ik berichten lang op “ongelezen” staan. Ik heb geen zin in contact. De camper heeft al weken een kapotte voor en achter lamp. Ik heb daar gewoonweg de fut niet voor om die te vervangen.
Wat er verandert zodra ik Nederland binnenrijd.
Zodra ik Nederland weer binnen reed merkte in een drukte op de weg. De wegen zijn zo drukbezet door auto’s. Ik kwam laat in de avond aan, het was na de spits, maar toch stond ik in de file.
De dagen daarna moest ik op verschillende plekken in Nederland zijn dus ik was veel op de weg. Ik had afspraken staan en deze kon ik niet om de drukte heen plannen. Hierdoor stond ik weer vaak in de file.
In de 5 maanden dat ik in Spanje, Portugal en Frankrijk heb gereden kan ik mij amper een file herinneren. Ik hoefde nooit rond spitsuren ergens te zijn. Ik kon mijn eigen rijtijden beslissen en inplannen.
Naast de drukte op de weg merkte ik ook een drukte in mijn sociale leven. Ik was 2.5 dag gearriveerd in Nederland en ik had al meer vrienden gezien dan ik tijdens de reis in 2.5 week sprak. Dit heb ik als enorm heftig ervaren. Ik heb geen rustige tijd gehad om te kunnen landen.
Ik woon in een camper, en ik merk dat mijn vrienden en familie vaak de aanname heb dat ik dan wel op bezoek kom. Omdat ik verplaatsbaar ben. Hierdoor rijd ik kriskras door Nederland heen om op bezoek te gaan. Dit kost mij enorm veel diesel. Ik moet mijn dieren voor grote delen van de dag binnen opsluiten. Ik moet heel de camper weer rij klaar maken. Ik kan geen grotere klussen aanpakken aan de camper omdat deze altijd rijklaar moet zijn. Dit plannen kost mij veel energie. Ik heb besloten om dat dit jaar anders te doen. Ik sta de komende periode op een camping. Ik kan hier mensen ontvangen in mijn camper of op het terrein.
Terugkerende patronen
Zodra ik terug ben in Nederland merk ik dat ik mezelf steeds weer verlies. Ik heb het gevoel dat ik continu moet presteren. Ik moet een goede job hebben. Een actief sociaal leven. Een vakantie in het vooruitzicht. Ik moet al mijn zaken op orde hebben.
Zelfs merk ik een verschil in mijn kledingkeuze. Op reis doe ik kleren aan waar ik op dat moment zin in heb. Soms is dat heel chique. Dan draag ik een mooie jurk en maak ik mezelf op. Andere dagen heb ik comfortabele kleding aan maar doe ik nog steeds moeilteloos moeite om er leuk uit te zien. Ik merk dat ik meer naar natuurlijke stoffen en relaxte pasvormen grijp.
Sinds ik terug ben in in Nederland kleed ik me heel gewoon. Een broek, een shirt en een vest. Ik zie er standaard uit. Ik mag me niet te alternatief kleden want dan vinden mensen mij vreemd. Ik voel me niet mezelf.
Wat ik het meest vervelende vind aan mijn terugkeer in Nederland is dat ik verwachtingen van mijn omgeving begin over te nemen. Ik krijg het gevoel dat ik meer uren moet werken. Dat ik ambitieuzer moet zijn. Dat ik een huis moet kopen en een hypotheek moet regelen. Terwij ik weet dat ik niet fulltime belastbaar ben, en ook zeker niet wil zijn.
Het voelt alsof ik mezelf continu moet verdedigen. Mijn keuze om in een camper te wonen. Waarom ik niet fulltime werk. Waarom ik geen huis kan kopen. Waarom ik andere keuzes maak.
Daarnaast mer ik dat ik me meer bekeken voel. Ik kleed me minder uitgesproken. Ik draag minder vaak mijn favoriete outfits. Ik fluit en zing minder in het openbaar. Alsof ik me kleiner maak. Zelfs in en rond de camper voel ik de druk om alles netjes op orde te hebben. Alsof ik moet bewijzen dat mijn manier van leven ook goed genoeg is.
Laatste woorden
Ik heb deze blogpost niet geschreven omdat ik denk dat Nederland slecht is of omdat ik een oplossing heb voor depressie. Ik schrijf dit omdat ik na meerdere jaren patronen begin te herkennen.
Ik merk dat bepaalde omstandigheden en plekken invloed hebben op hoe ik leef. Hoe ik voor mezelf zorg en hoeveel ruimte ik voel om mezelf te zijn. Op reis ervaar ik meer rust. Meer autonomie en meer het bewustzijn om naar mijn eigen ritme te luisteren. Wanneer in in Nederland ben val ik snel terug in de verwachtingen en sociale verplichtingen.
Dit jaar wil ik daarom mijn tijd in Nederland anders aanpakken. Ik wil minder kriskras door Nederland rijden. Minder sociale verplichtingen in korte tijd. Mijn sociale activiteiten ook inplannen aan de hand van mijn menstruatie cyclus. Ik wil mezelf meer tijd geven om te landen, meer buiten te zijn en meer te bewegen. Om mijn eigen ritme terug te vinden en die als leidraad aan te houden.
Hopelijk raak ik mezelf dit jaar niet volledig kwijt nudat ik Nederland weer binnen ben gereden.